Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
22 / 8 / 2020

Δήλωσε ο Μητσοτάκης ότι στα σχολεία οι μάσκες θα είναι δωρεάν για όλους. Τρομερό, δεν το συζητάω. Είναι πανάκριβες αυτές οι πάνινες μάσκες, και έπρεπε να γίνει τέτοιο πολύ σημαντικό βήμα από την κυβέρνηση... (Ναι, είμαι ειρωνικός, αν δεν το έχεις ήδη καταλάβει.)

Όμως εκείνο που με ανησυχεί περισσότερο εμένα είναι ότι δήλωσε πως και το εμβόλιο θα είναι δωρεάν μόλις διατεθεί.

Αυτό μοιάζει με φτηνό κόλπο για να τουμπάρει τον κόσμο να δεχτεί το εμβόλιο – όπως κάνουν στις ΗΠΑ.

Μα, είναι κακό να έχουμε το εμβόλιο που μας δίνει ανοσία στην τρομερή κορονοπανούκλα;

Πρόσεξε πώς έχει το πράγμα:

Αρχικά, ο Μητσοτάκης δεν ήθελε να δώσει τίποτα δωρεάν. Προκαλώντας κακή εντύπωση. Κοίτα – η κακιά κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για την υγεία σας! Ποπό!

Αρχίζουν να φωνάζουν διάφοροι εναντίον της κυβέρνησης – όλως τυχαίως. Οι καλοί που ήρθαν να βοηθήσουν...

Μετά, ο Μητσοτάκης λέει: «Εντάξει, ρε κερατάδες, τελικά θα είναι δωρεάν!» μ’ένα μεγάλο χαμόγελο (που φυσικά δεν το βλέπουμε λόγω μάσκας). Και όλοι: μπράβο η κυβέρνηση, θέλει το καλό μας! Ας κάνουμε το εμβόλιο, βρε παιδιά – σωθήκαμε τώρα!

Πού είναι το πρόβλημα:

Κανείς δεν ξέρει τι είδους εμβόλιο θα είναι αυτό ακριβώς. Και το οποιοδήποτε φάρμακο είναι επικίνδυνο. Τα εμβόλια είναι πιο επικίνδυνα, γιατί πάνε κατευθείαν στο αίμα και ο οργανισμός δεν μπορεί εύκολα να αποβάλει τις ουσίες αυτές. Τα εμβόλια που δεν έχουν δοκιμαστεί – όπως θα είναι αυτό για τον Covid-19 – είναι ακόμα πιο επικίνδυνα. Δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσει ο οργανισμός σου σ’αυτό το πράγμα, ή τι αρνητικές παρενέργειες μπορεί να έχει, άμεσες ή μακροπρόθεσμες.

Αλλά, κατά τα άλλα, η κυβέρνηση λέει: «Ελάτε, βρε χαζά, πάρτε το – δωρεάν είναι!»

Αυτό είναι ανεύθυνο, ή δεν είναι; Εσύ πες μου.

Εμένα πιο επικίνδυνο μού φαίνεται το μη δοκιμασμένο, πειραματικό ουσιαστικά εμβόλιό τους παρά ο κορονοϊός που, στην Ελλάδα, έχεις πιθανότητα 0,075% να τον κολλήσεις.

Γαμώ το κέρατό μου, σαν έμποροι ναρκωτικών μού ακούγονται...

*

Επιπλέον – δεν θυμάμαι πού ακριβώς το είχα διαβάσει αυτό, και δεν μπορώ να βάλω link, αλλά κάπου το είχα διαβάσει, είμαι σίγουρος – η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδίαζε ώς το 2022 να εμβολιάσει όλο τον πληθυσμό της, ή να αρχίσει να διανέμει όσο το δυνατόν περισσότερα εμβόλια. Κι αυτή η απόφαση είχε παρθεί προτού ξεσπάσει η κορονοπανούκλα. Εσύ τώρα πες μου αν μιλάμε ακόμα για «συνωμοσιολογία» ή όχι...

Εκτός αυτού, είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια οι φαρμακευτικές βιομηχανίες διαμαρτύρονταν πως ο κόσμος δεν κάνει πια πολλά εμβόλια και τα κέρδη τους πέφτουν.

Για φαντάσου... Τι να κάνουν οι άνθρωποι; Κλέφτες να γίνουν;

Κοίτα, σκέψου το φιλανθρωπικά το θέμα, εντάξει; Σκέψου ότι εσύ θα βάζεις δηλητήρια μέσα στον οργανισμό σου για να μπορούν να ζήσουν οι καημένοι οι υπάλληλοι των φαρμακευτικών βιομηχανιών. Γίνε ήρωας!

*

Ακόμα ένα ΠΟΛΥ ανησυχητικό θέμα: Σήμερα, ο φιλάνθρωπος ηγέτης μας λέει πως θα δίνει τα εμβόλια δωρεάν – τα οποία φυσικά θα έχει πληρώσει στις φαρμακευτικές από το Δημόσιο Ταμείο, ουσιαστικά φτωχαίνοντας τη χώρα για να παίρνουν λεφτά οι φαρμακοβιομηχανίες και ο κόσμος να βάζει μέσα του δηλητήρια προκειμένου να γλιτώσει από μια «τρομερή» πανούκλα με πιθανότητα μετάδοσης 0,075%. (Αναρωτιέμαι γιατί δεν δίνει τα ίδια λεφτά για να στεγάσει αστέγους... Α, συγνώμη, αυτό δεν το θεωρούν σημαντικό θέμα, ξέχασα...)

Σήμερα, λοιπόν, προτίθεται ο ηγέτης μας να μας κάνει «φιλανθρωπία» τα δηλητήρια των φαρμακευτικών βιομηχανιών.

Τι θα γίνει αύριο;

Θα τα κάνει υποχρεωτικά, μήπως, αν δεν υπάρξει η αναμενόμενη ανταπόκριση;

Ή θα αρχίσουν, μήπως, να εκβιάζουν τον κόσμο για να τα πάρουν; Αν δεν είσαι εμβολιασμένος δεν μπορείς να βρεις δουλειά, και τα λοιπά...

Ένα πολύ κακό, φασιστικό σενάριο πλανάται πάνω από αυτό τον κόσμο. Γιατί το θέμα δεν είναι, βέβαια, μόνο ελληνικό. Ρίξε μια ματιά εδώ· είναι αρκετά σημαντικά αυτά που λέει. Για όλους.

 

Εγώ μία ερώτηση θέλω τώρα να κάνω: Πότε αρχίζει η επανάσταση;

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_dorean_farmakia

 

 

Επίσης . . .

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]